ما،از خاطره ی بلند دوستی می آییم،چیزی شبیه خیال تو یعنی حکومت دوست.

می ترسیم از غیاب،غیاب دوست،اما،غیاب غیاب در ماست.

با اوست که خواسته هایی برای ما به جهان می آید،که جهان ما را افزایش می دهد.هر خواسته،خود جهانی است و ما،از جغرافیای دور تجربه می آییم.گرم پوست انداختن،از همه ی آنچه تا دیروز ،معتکف درگاه دگردیسی ،ثبت تجربه ، اما به راحتی ثبت یک چیز نیست،خود به وجود آوردن یک تجربه است.و این طور با تجربیاتمان تغییر می کنیم.متفاوت می شویم ،حالا ما ، آن من دیگریم،خیس از غیاب و تجربه...

میدانیم که رفتن روایی نیست، رفتن قدم زدن با کلمات نیست ،فراق نیست.ای دوست! رفتن همیشه حکایت بازآمدن نیست...

نوشته شده در سه شنبه 1387/06/19ساعت 4:20 توسط | |