لوح خاطرات شیمی 85

ehsan — Thu, 14 May 2009 19:01:54 GMT

این وبلاگ هک شد.

به یغما رفتن تاریخ ایران ! به کام کره جنوبی و چین در افسانه جومونگ

Wed, 13 May 2009 07:45:53 GMT

* بدبختانه عدم شناخت نسل امروز نسبت به تاریخ باشکوه ایران باعث شده است که بسیاری از داشته های خویش را در دستان دیگران ببینیم و لذت هم ببریم !
سریال افسانه جومونگ ( ساخته کشور کره جنوبی ) در واقع بخشی از تاریخ ایران را ربوده است . آنها نام ارمنستان را لاک گرفته و بر آن سرزمین بویو گذارده اند فرمانروایی ایران را هم سلسله هان نامیده اند . در تاریخ سلسله ( هان ) سواره نظام زره پوش وجود ندارد این سواره نظام بنا بر همه اسناد تاریخی مربوط به ارتش پارت ایران بوده است .

یکی از افسران سپاه آهنین ایران در پایین عکس دیده می شود

وقتی از درگیری دولت هان با یاغیان صحبت می شود و بدین خاطر بویو دست به حمله به مناطق اطراف خود می زند در واقع زمانی است که فرمانروایی ایران با یاغیان هوسپائوسینس ( شورشگر تازی ) و گوردی ین، آدیابن و اُسرائن در باختر و سکاییان در خاور مشغول جنگ است در ضمن مهمترین نکته آنکه گرفتن گروگان از خاندان نافرمان نسبت به فرمانروایی تنها در ایران باب بوده است مهرداد پادشاه اشکانی در ارمنستان ( بخاطر آنکه بی طرفی کشورش را زیر پا گذارده و از رومیان حمایت نمود ) وارد کارزار شده و آرتاواز شاه ارمنستان را فرمانبردار خویش نمود و تیگران پسر آرتاواز را به عنوان گروگان به پارت فرستاد. رویدادهای بعدی باعث مداخله دوباره ایران شد و ارتش پارت، تیگران را به عنوان شاه بر صندلی پادشاهی به جای آرتاواز قرار داد . کشور بی ریشه کره با استفاده از تمثیل های ایرانی برای خود تاریخ می سازد در سریال یانگوم نخستین رستم زاد ( سزارین ) را به یانگوم منتسب کردند و حال در دل تاریخ اشکانی ما برای سرزمین چوسان خود هویتی حماسی می سازند . باید با هزار درد افسوس گفت به خاطر عدم توجه رسانه های مسئول نسبت به هویت و تاریخ ملی ایران کشورهایی نظیر کره بجای ما ، آنها را به نام خود نموده و در نهایت ما می مانیم و مشتی تاریخ غیر ایرانی !
بقول ارد بزرگ اندیشمند و متفکر ایرانی : سرزمینی که اسطوره های خویش را فراموش کند به اسطورهای کشورهای دیگر دلخوش می کند فرزندان چنین دودمانی بی پناه و آسیب پذیرند .

خبر فوری... یک فاجعه شرم آور واسه دانشگاهمون

Mon, 11 May 2009 19:41:01 GMT

دستگیری یک باند فساد تو شهر جدید سهند...

برای دیدن خبر به ادامه مطلب مراجعه فرمایید!!!

؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

Fri, 08 May 2009 17:35:41 GMT

اندر احوالات شیخ فرازنه ما (حکیم جاهل خلیفه ملعون عباسی)

Sun, 03 May 2009 12:53:10 GMT

اوایل ترم ۳

در چنین روزی که بسیاری از آن خرسند و صد البته جمعی نیز پریشان خاطر پای در عرصه دانش میگذارند در پشت کوهی *زشت و بد اندام و پلشت* که سهند خوانندش بنا بر پیامکی مرسله از

شیخ مکرم ما شیخ الرییس کاتب وافی و کافی امیر الامرا خلیفه عباسی حاکم وقت انجمن #ای.او.اس#

ایشان در نخستین مکتب از سری مکاتب فیزیک1 حاضر شدند تا کمالات اندر این باب به کمال برسانند که ناگاه با منظری شگفت مواجه شدند که سالها بیم آن داشتند و هراس دیدار

آری

روزگار شیخ ما را فرو همی گرفت و دبیری بر ایشان نهادند که شیخ ما را باری پیش از این اندر این قافله افتادگان رها کرده بودی و خاطر ایشان آزرده و حال شیخ سعی در معاوضه دارند تا شاید روزگار رحمی بر ایشان کناد و ما نیز آرزوی توفیق میطلبیم از در گاه خدای عزوجل. باشد که روزگار به کام همی باشد.

در ضمن ایشان در باب روان پاک این دبیر خواهان یک دو جین ناسزاهای پاستوریزه گشته اند که هم اندر این زمان از شما یاری خالصانه میطلبیم که این ملعون را که با وجود خدا خافظی باری دیگر سایه نحس خود را بر شیخ ما همی فکندی و عزم خود را جزم بر ۱۲خانه کردن ایشان نمودی

از دیگر وقایع رخ داده در چنین روزی همچنین میتوان اشاره ای نمود بر نطق مکتبی شیرین المسلم ایلدار

که در آن طلبگان به فساد خواندیو ایشان را بر زید بازی مشوق شدی که دیگر نگو

البته لازم به توضیح است که این مارمولک از طریقی خاص خود و غیر مستقیم عمل مینماید

حال خود بهتر همی دانید که چه بر سر این شیخ فرزانه آمده است..

آری او سرانجام توانست درس فیزیک کوانتوم (فیزیک۱)را همی بپاساند ... و ما نیز چون شما خداوندگار را دوصد

مرتبه سپاس همی به جای آورندگانیم

WRITEN BY :A MAN WHO CALLED HIMSELF KAH FOROOSHAN

از یک بلاگ قدیمی که خاطرات ترم 1و2و3 رو توش مینوشتیم

Tue, 28 Apr 2009 07:28:18 GMT

جواد و حكمت

استادي كجـــــــــــــا نام او حكمت

همـــــــي بر خروشيد برسان نكبت

بيامد كه پرسد سوالات سخـــــت

ســــــــــر احمد به زيـــر آرد سخت

بشد تيز احمد با مداد و خودكـــــار

همـــي گرد جواب انــــدر آمد به ابر

برآويخت حكـــــمت با احمـــــــــــد

بــــــرآمد ز هر دو دليـــــر بوهاي بد

به قاب عينك دست برد حكمـــــت

كلاس لــــــرزان شد احمد بد بخت

برآهيخت احمد كتاب گـــــــــــــران

خستـــــــــه شد ز بحث ، فك اينان

چو احمد گشت از حكمت ستــــوه

بپيچيــــــد زو روي و شد سوي كوه

ز ته كلاس اندر آشفت اميـــــــــــر

بـــــــــزد ميز كايــد بر حكمت شعار

جواد برآشفت و با اميـــر گفـــــــت

كــــــــــــه احمد را بايـــد كرد خفت

تو ته كلاس را به آيين بـــــــــــــدار

مــــن اكنون با دهان روزه كنم بحث

ابروي به زه را به سر كله اش فكند

بــــه بند مـــــــژه بر ، بزد تيـــر چند

خروشيد كاي حكمت ســــوال كــن

مــــــــاوردت آمد سوالــــــت را بكن

حكمت بخنديد و حيــــران بمانــــــــــد

عينك را در قابش گذاشت و او را بخواند

بدو گفت حيران ، كه نام تو چيست؟

نـمره صفرت را كه خواهد گريست؟

جواد چنين داد پاسخ كه نـــــــــــام

چه پرسي كزين پس نبيني تو جام

حكمت بدو گفــت بي ســـــــــوادي

بـــه پايين كشي معدل به يكبارگي

ابرو را به زه كــــــــرد زود حكمــــت

تنـــــــــــي لــــــرز لرزان و رخ نكبت

به جواد بر آنگه بباريد نگــــــــــــــاه

جـواد بدو گفت نگاه نكن، مي كنم در تو نگاه

همي رنجه داري چشم خويــش را

دو چــــــشم و سر سوال انديش را

جواد بعـــــــد چنــــــــدي زمـــــــان

سيم هايش قاتي باتي شد و پريشان

جواد به بند مژه برد خشـــــــــــــم

گــزين كرده يك عدد مژه دراز چشم

مژه را بماليد جواد به دســـــــــــت

بـــــــــه پلــــك اندر آورده يك دست

بزد بر برو چشم حكمت شعــــــــار

كلـــاس آن زمان چشم او داد بوس

حكمت هم اندر زمان جان بـــــــداد

چنــــــــان شد كه گفتي دكتر نبود!!

شاهنامه جواد چاپ سهند جلد اول

شاعر: یکی که شفیعی تخلص میکرد

کوزه ناقص

Thu, 23 Apr 2009 02:59:18 GMT

کوزه گري هر روز صبح از رودخانه با کوزه هايش براي روستا آب مي آورد

وقتي کوزه گر به روستا برمي گشت، دو کوزه همراهش بود که يکي از کوزه ها ترکي کوچک داشت و مقداري از آب آن خارج مي شد .

کوزه سالم به خود افتخار مي کرد چون آب را کامل مي رساند اما کوزه ترک خورده شرمنده بود چرا که او فقط نيمي از کارش را درست انجام مي داد.

کوزه ترک خورده بالاخره نتوانست اين وضع را تحمل کند و به کوزه گر گفت : « چرا مرا دور نمی اندازی ؟من با این ترک بدرد نمي خورم »؟

کوزه گر گفت : امروز وقتي داريم به روستا بر مي گرديم ، در مسير برگشتمان به گل ها خوب نگاه کن .

کوزه آنها را دید واز قشنگی آنها تعریف کرد وگفت حالا منظورت چیست؟

کوزه گر گفت : ماه هاست که تو به اين گل ها آب مي دهي . ايرادي که فکر مي کني داري ، روستاي ما را تغيير داده و آن را زيباتر کرده است .

کوزه ترک خورده گفت : پس در تمام اين مدت که احساس بيهودگي مي کردم ، نقص من کار مهم تري انجام مي داد !

منبع:http://jaleb.wordpress.com

حالا ازتون میخوام که هر نظری درباره این داستان دارین بنویسین.

با تشکر

کتاب مقدس

Tue, 10 Mar 2009 11:59:18 GMT

مرد جواني ، از دانشكده فارغ التحصيل شد . ماهها بود كه ماشين اسپرت زيبايي ، پشت شيشه هاي يك نمايشگاه به سختي توجهش را جلب كرده بود و از ته دل آرزو مي كرد كه روزي صاحب آن ماشين شود . مرد جوان ، از پدرش خواسته بود كه براي هديه فارغ التحصيلي ، آن ماشين را برايش بخرد . او مي دانست كه پدر توانايي خريد آن را دارد .
بلأخره روز فارغ التحصيلي فرارسيد و پدرش او را به اتاق مطالعه خصوصي اش فرا خواند و به او گفت : من از داشتن پسر خوبي مثل تو بي نهايت مغرور و شاد هستم و تو را بيش از هر كس ديگري دردنيا دوست دارم . سپس يك جعبه به دست او داد . پسر ، كنجكاو ولي نااميد ، جعبه را گشود و در آن يك انجيل زيبا ، كه روي آن نام او طلاكوب شده بود ، يافت .
با عصبانيت فريادي بر سر پدر كشيد و گفت : با تمام مال و دارايي كه داري ، يك انجيل به من ميدهي؟
كتاب مقدس را روي ميز گذاشت و پدر را ترك كرد .

سالها گذشت و مرد جوان در كار وتجارت موفق شد . خانه زيبايي داشت و خانواده اي فوق العاده . يك روز به اين فكر افتاد كه پدرش ، حتماً خيلي پير شده و بايد سري به او بزند . از روز فارغ التحصيلي ديگر او را نديده بود . اما قبل از اينكه اقدامي بكند ، تلگرامي به دستش رسيد كه خبر فوت پدر در آن بود و حاكي از اين بود كه پدر ، تمام اموال خود را به او بخشيده است . بنابراين لازم بود فوراً خود را به خانه برساند و به امور رسيدگي نمايد .
هنگامي كه به خانه پدر رسيد ، در قلبش احساس غم و پشيماني كرد . اوراق و كاغذهاي مهم پدر را گشت و آنها را بررسي نمود و در آنجا، همان انجيل قديمي را باز يافت . در حاليكه اشك مي ريخت انجيل را باز كرد و صفحات آن را ورق زد و كليد يك ماشين را پشت جلد آن پيدا كرد . در كنار آن ، يك برچسب با نام همان نمايشگاه كه ماشين مورد نظر او را داشت ، وجود داشت . روي برچسب تاريخ روز فارغ التحصيلي اش بود و روي آن نوشته شده بود : تمام مبلغ پرداخت شده است .

چند بار در زندگي دعاي خير فرشتگان و جواب مناجاتهايمان را از دست داده ايم فقط براي اينكه به آن صورتي كه انتظار داريم رخ نداده اند ... ؟؟؟!

عجایب هفتگانه

Sun, 07 Dec 2008 15:49:06 GMT

از یک گروه دانش آموز خواستن اسامی عجایب هفتگانه را بنویسند.

علی رغم اختلاف نظرها اکثرا اینها را جزو عجایب هفتگانه نام بردند:

1. اهرام مصر

2. تاج محل

3. کانال پاناما

4. دره بزرگ (به نام گراند کانیون در امریکا)

5. دیوار بزرگ چین

6. ساختمان امپایراستیت

7. کلیسای پترس مقدس

آموزگار هنگام جمع کردن نوشته های دانش آموزان متوجه شد که یکی از آن ها هنوز کارش را تمام نکرده است. از دخترک پرسید که آیا مشکلی دارد؟

دختر جواب داد: بله کمی مشکل دارم. چون تعداد شگفتی ها خیلی زیاد است و نمی دانم کدام را بنویسم.

آموزگار گفت: آن هایی که نوشته ای نام ببر شاید ما بتوانیم کمک کنیم.

دختر با تردید چنین خواند: به نظر من عجایب هفتگانه دنیا عبارتند از:

1. دیدن

2. شنیدن

3. لمس کردن (یا نوازش کردن)

4. چشیدن

5. احساس کردن

6. خندیدن

7. دوست داشتن

اتاق در چنان سکوتی فرو رفت که حتی صدای زمین افتادن سنجاق شنیده می شد.

آن چیزهایی که به نظرمان ساده و معمولی می رسند، آن ها را نادیده و دست کم می گیریم، حقیقتا شگفت انگیزند!

خانه ی دوست کجاست؟

Tue, 21 Oct 2008 05:37:25 GMT

يكی از روزهای سال اول دبيرستان بود.من از مدرسه به خانه بر می گشتم كه يكی از بچه های كلاس را ديدم.اسمش محسن بود و انگار همه‌ی كتابهايش را با خود به خانه می برد.با خودم گفتم: "كی اين همه كتاب رو آخر هفته به خانه می بره. حتما ً اين پسرخيلی بی حالی است!"من براي آخر هفته ام برنامه‌ريزی كرده بودم.(مسابقه‌ی فوتبال با بچه ها، مهمانی خانه‌ی يكی از همكلاسی ها) بنابراين شانه هايم را بالا انداختم و به راهم ادامه دادم.‌ همينطور كه می رفتم،‌تعدادی از بچه ها رو ديدم كه به طرف او دويدند و او را به زمين انداختند. كتابهاش پخش شد و خودش هم روی خاكها افتاد.عينكش افتاد و من ديدم چند متر اونطرفتر، ‌روی چمنها پرت شد.سرش را كه بالا آورد، در چشماش يه غم خيلي بزرگ ديدم. بی اختيار قلبم به طرفش كشيده شد و بطرفش دويدم. در حاليكه به دنبال عينكش می گشت، ‌يه قطره درشت اشك در چشمهاش ديدم. همينطور كه عينكش را به دستش می دادم، گفتم: "اين بچه ها يه مشت آشغالن!"او به من نگاهی كرد و گفت:" هی، متشكرم!" و لبخند بزرگی صورتش را پوشاند. از آن لبخندهايی كه سرشار از سپاسگزاري قلبی بود. من كمكش كردم كه بلند شود و ازش پرسيدم كجا زندگی می كنه؟ معلوم شد كه او هم نزديك خانه‌ی ما زندگی می كند. ازش پرسيدم پس چطور من تو را نديده بودم؟او گفت كه قبلا به يك مدرسه‌ی خصوصی می رفته و اين برای من خيلی جالب بود.پيش از اين با چنين كسی آشنا نشده بودم.ما تا خانه پياده قدم زديم و من بعضی از كتابهايش را برايش آوردم.او واقعا پسر جالبی از آب درآمد.من ازش پرسيدم آيا دوست دارد با من و دوستانم فوتبال بازی كند؟ و او جواب مثبت داد.ما تمام اخر هفته را با هم گذرانديم و هر چه بيشتر محسن را می شناختم، بيشتر از او خوشم ميیآمد. دوستانم هم چنين احساسی داشتند.صبح دوشنبه رسيد و من دوباره محسن را با حجم انبوهي از كتابها ديدم.به او گفتم:" پسر تو واقعا بعد از مدت كوتاهی عضلات قوي پيدا می كنی،‌با اين همه كتابی كه با خودت اين طرف و آن طرف می بری!"محسن خنديد و نصف كتابها را در دستان من گذاشت.

در چهار سال بعد، من و محسن بهترين دوستان هم بوديم.وقتي به سال آخر دبيرستان رسيديم، هر دو به فكر دانشكده افتاديم. محسن تصميم داشت به جورج تاون برود و من به دوك.من می دانستم كه هميشه دوستان خوبی باقی خواهيم ماند.مهم نيست كيلومترها فاصله بين ما باشد.او تصميم داشت دكتر شود و من قصد داشتم به دنبال خريد و فروش لوازم فوتبال بروم.محسن كسی بود كه قرار بود برای جشن فارغ التحصيلی صحبت كند.من خوشحال بودم كه مجبور نيستم در آن روز روبروی همه صحبت كنم.

من محسن را ديدم. او عالی به نظر می رسيد و از جمله كسانی به شمار می آمد كه توانسته اند خود را در دوران دبيرستان پيدا كنند.حتی عينك زدنش هم به او می آمد.همه‌ی دخترها دوستش داشتند. پسر، گاهی من بهش حسودی می كردم!

امروز يكی از اون روزها بود.من می ديدم كه برای سخنرانی اش كمی عصبی است. بنابراين دست محكمی به پشتش زدم و گفتم: " هی مرد بزرگ! تو عالی خواهی بود"!او با يكی از اون نگاه هايش به من نگاه كرد( همون نگاه سپاسگزار واقعی) و لبخند زد: " مرسی."

گلويش را صاف كرد و صحبتش را اينطوری شروع كرد:"فارغ التحصيلی زمان سپاس از كسانی است كه به شما كمك كرده اند اين سالهای سخت را بگذرانيد.والدين شما، معلمانتان، خواهر برادرهايتان شايد يك مربی ورزش... اما مهمتر از همه، دوستانتان...

من اينجا هستم تا به همه ی شما بگويم دوست كسی بودن, بهترين هديه ای است كه شما می توانيد به كسی بدهيد. من می خواهم برای شما داستانی را تعريف كنم."

من به دوستم با ناباوری نگاه می كردم، در حاليكه او داستان اولين روز آشناييمان را تعريف می كرد.به آرامی گفت كه در آن تعطيلات آخر هفته قصد داشته خودش را بكشد.او گفت كه چگونه كمد مدرسه اش را خالي كرده تا مادرش بعدا ً وسايل او را به خانه نياورد.

محسن نگاه سختی به من كرد و لبخند كوچكی بر لبانش ظاهر شد.او ادامه داد:"خوشبختانه، من نجات پيدا كردم. دوستم مرا از انجام اين كار غير قابل بحث، باز داشت."

من به همهمه‌ای كه در بين جمعيت پراكنده شد گوش می دادم، در حاليكه اين پسر خوش قيافه و مشهور مدرسه به ما درباره‌ی سست ترين لحظه های زندگيش توضيح می داد.پدر و مادرش را ديدم كه به من نگاه می كردند و لبخند می زدند. همان لبخند پراز سپاس.من تا آن لحظه عمق اين لبخند را درك نكرده بودم.

هرگز تاثير رفتارهای خود را دست كم نگيريد.با يك رفتار كوچك، شما می توانيد زندگی يك نفر را دگرگون نماييد: برای بهتر شدن يا بدتر شدن.

خداوند ما را در مسير زندگی يكديگر قرار می دهد تا به شكلهای گوناگون بر هم اثر بگذاريم.

"دوستان،‌فرشته هايی هستند كه شما را بر روی پاهايتان بلند می كنند، زمانی كه بالهای شما به سختی به ياد می‌آورند چگونه پرواز كنند."

بچه ها یه عده مثل من و نسیم به تازگی خیلی بیکار شدن آخه کلاسا همه تعطیل ما هم که شب امتحانی تا اسم امتحان میاد کتاب جلومون باز می کنیم.البته یه عده دیگه از این فرصت استفاده می کنن که خوب بخونن.و یه عده که آبروی دانشگاه خیلی واسشون مهمه تو کنگره زحمت می کشن که خسته نباشن .